روایت چهار دهه ورزشنویسی در هرمزگان
این پیشکسوت ورزشنویسی در گفتگوی اختصاصی با داماهی با اشاره به تغییرات گسترده فضای رسانه از دوران کاغذی تا عصر شبکههای اجتماعی، معتقد است: افزایش تعداد خبرنگاران ورزشی، لزوماً به معنای تقویت پوشش تخصصی ورزش نیست.
به گفته او، کمتوجهی برخی روزنامهها و خبرگزاریها به خبرنگاران تخصصی، بسیاری از نیروهای جوان را ناچار کرده است برای ماندن در رسانه، از حوزه ورزش فاصله بگیرند؛ روندی که در کنار تعامل ضعیف برخی هیئتهای ورزشی با رسانهها، به تمرکز خبری بر چند رشته محدود و نادیدهماندن ظرفیتهای فراوان ورزش هرمزگان انجامیده است.
نارنجینسب تأکید دارد؛ خبرنگار ورزشی نباید به انتقال نتایج مسابقات و بازنشر خبرهای آماده روابطعمومیها تقلیل یابد؛ بلکه باید با حضور در میدان، گفتگو با ورزشکاران و مربیان و پیگیری کمبودها، نقش مطالبهگر خود را ایفا کند.
داماهی: فعالیت رسانهای شما از کجا آغاز شد و چه مسیری را تا امروز پیمودهاید؟
حسین نارنجینسب: فعالیت جدی من در حوزه رسانه از سال ۱۳۶۱ و با مراجعه به نمایندگی روزنامه اطلاعات در هرمزگان آغاز شد. از همان ابتدا علاقه داشتم اخبار ورزش استان را بهصورت منظم و حرفهای دنبال کنم. پس از آن، حدود ۱۷ سال با مجله «دنیای ورزش» همکاری داشتم و در ادامه نیز در رسانههایی مانند روزنامه «صبح ساحل»، خبرگزاری ایرنا، روزنامه «دریا» و پایگاه خبری داماهی فعالیت کردم. این مسیر، برای من فقط یک سابقه کاری نیست؛ بخشی از زندگیام و روایت نزدیک چهار دهه همراهی با ورزشکاران هرمزگان است.
داماهی: ورزشنویسی در این سالها چه تغییراتی کرده است؟
نارنجینسب: بدون تردید، ورود فضای مجازی سرعت انتشار اخبار را افزایش داده و تعداد فعالان رسانهای نیز بیشتر شده است؛ اما این اتفاق لزوماً به معنای رشد خبرنگاری تخصصی نیست. امروز بسیاری از خبرنگاران، به دلیل مسائل اقتصادی و کمتوجهی برخی رسانهها به حوزههای تخصصی، ناچارند همزمان چند حوزه خبری را پوشش دهند. نتیجه این وضعیت، کمرنگشدن خبرنگاری حرفهای و تخصصی در ورزش است؛ در حالی که ورزش، به دلیل گستردگی رشتهها و حساسیت مسائل آن، به خبرنگاری آگاه، پیگیر و میدانی نیاز دارد.
داماهی: از نگاه شما، وظیفه یک خبرنگار ورزشی چیست؟
نارنجینسب: خبرنگار ورزشی نباید صرفاً نتیجه مسابقه یا خبر آماده روابطعمومیها را منتشر کند. وظیفه اصلی او، انعکاس واقعیتهای ورزش، انتقال مطالبات ورزشکاران و مربیان، بررسی کمبودهای زیرساختی و معرفی استعدادهای موفق است. خبرنگار باید در سالن، زمین و کنار ورزشکار باشد؛ از نزدیک مشکلات را ببیند، حرفها را بشنود و برای رفع نارساییها مطالبهگری کند. ورزشنویسی واقعی یعنی صدای کسانی باشیم که توان و استعداد دارند، اما امکانات و تریبون ندارند.
داماهی: مهمترین خلأ در پوشش رسانهای ورزش هرمزگان چیست؟
نارنجینسب: کمبود خبرنگار تخصصی، ضعف ارتباط برخی هیئتهای ورزشی با رسانهها و تمرکز اخبار بر چند رشته محدود، از مهمترین مشکلات است. هرمزگان در فوتبال، فوتبال ساحلی، والیبال ساحلی، رشتههای رزمی، بسکتبال، هندبال و دوومیدانی ظرفیتهای فراوانی دارد؛ اما بسیاری از این توانمندیها دیده نمیشوند. ورزش بانوان، ورزش معلولان، ورزش دانشآموزی و ورزش روستایی نیز باید سهم جدیتری در رسانهها داشته باشند. روابطعمومیها هم باید اطلاعات، برنامهها و افتخارات این حوزهها را شفاف و بهموقع در اختیار خبرنگاران قرار دهند.
داماهی: چرا با وجود این ظرفیتها، بسیاری از استعدادهای هرمزگان به سطح ملی نمیرسند؟
نارنجینسب: علت اصلی، ضعف زیرساختها و نبود حمایت پایدار است. در بسیاری از شهرستانها و مناطق روستایی، نوجوانان و جوانان مستعد به امکانات اولیه، سالن مناسب، مربی، تجهیزات و فرصت حضور در رقابتها دسترسی ندارند. استعداد، بدون حمایت و برنامهریزی، بهتدریج فرسوده میشود. صنایع فعال در هرمزگان باید مسئولیت اجتماعی خود را جدیتر بگیرند و حمایت از ورزش را از حالت مقطعی و تبلیغاتی خارج کنند.
داماهی: مطالبهگری رسانهای برای شما چه هزینهها و چه دستاوردهایی داشته است؟
نارنجینسب: خبرنگاری بدون هزینه نیست؛ بهخصوص وقتی نقد صریح اما منصفانه مطرح میشود. زمانی گزارشی درباره کمبودهای ورزشگاه تختی و زمین هفتتیر منتشر کردم که به ممنوعالورودی من به ورزشگاه انجامید. با این حال، اعتقاد دارم خبرنگار نباید به دلیل فشارها از بیان واقعیت عقبنشینی کند. البته مطالبهگری باید بر پایه اطلاعات، مشاهده میدانی و انصاف باشد. در مواردی نیز پیگیریهای رسانهای درباره بازسازی ورزشگاه خلیجفارس، تعطیلی خانه بسکتبال و مشکلات سالن فجر، به دیدهشدن مسائل و انجام اقداماتی عملی کمک کرد.
داماهی: امروز مهمترین مطالبه زیرساختی ورزش هرمزگان چیست؟
نارنجینسب: هرمزگان به یک ورزشگاه مجهز ۱۰ هزار نفری و دستکم دو سالن سرپوشیده پنجهزارنفری نیاز فوری دارد. استان ما از نظر جمعیت، استعداد ورزشی و موقعیت اقتصادی، شایسته زیرساختهایی در سطح استانهای همجوار مانند فارس، کرمان و یزد است. نمیتوان از ورزشکار انتظار افتخارآفرینی داشت، اما فضای استاندارد تمرین و مسابقه در اختیارش قرار نداد. توسعه زیرساخت در بندرعباس و شهرستانها باید به یک اولویت جدی مدیریتی تبدیل شود.
داماهی: خبرنگار چگونه میتواند استقلال حرفهای خود را حفظ کند؟
نارنجی نسب: استقلال با حضور میدانی و اتکا به منابع متعدد به دست میآید. خبرنگار باید با ورزشکاران، مربیان، پیشکسوتان و مدیران گفتوگوی مستقیم داشته باشد و تنها به خبرهای آماده روابطعمومیها وابسته نماند. نقد نیز باید همراه با شناخت، مطالعه و رعایت اخلاق حرفهای باشد. هدف خبرنگار نباید تخریب یک فرد یا مجموعه باشد؛ بلکه باید اصلاح روندها، شفافشدن عملکردها و کمک به پیشرفت ورزش را دنبال کند.
داماهی: در برابر شایعات و اخبار تأییدنشده فضای مجازی چه مسئولیتی بر عهده خبرنگار است؟
نارنجینسب: مهمترین سرمایه خبرنگار، اعتبار اوست و انتشار یک خبر نادرست میتواند این سرمایه را از بین ببرد. خبرنگار باید پیش از انتشار، خبر را از منابع معتبر بررسی و راستیآزمایی کند. سرعت در انتشار نباید جای دقت را بگیرد. رسانه حرفهای، محل بازنشر شایعه نیست؛ رسانه باید مرجع خبر دقیق، مستند و قابل اعتماد باشد.
داماهی: رسانه چه نقشی در کاهش آسیبهای اجتماعی و جذب جوانان به ورزش دارد؟
نارنجینسب: رسانه با معرفی مسابقات، قهرمانان، مربیان دلسوز و جوانان موفق میتواند امید و انگیزه ایجاد کند. وقتی نوجوانان ببینند همسنوسالانشان با تلاش به موفقیت رسیدهاند، بیشتر به ورزش و مسیرهای سالم اجتماعی گرایش پیدا میکنند. من در سالهای فعالیت خود با ورزشکارانی در رشتههای رزمی، فوتبال، بسکتبال، والیبال، شنا، وزنهبرداری و کشتی گفتوگو کردم که بعدها به تیمهای ملی رسیدند؛ معرفی این چهرهها میتواند برای نسل جوان الهامبخش باشد.
داماهی: توصیه شما به خبرنگاران جوانِ حوزه ورزش چیست؟
نارنجینسب: با علاقه وارد این عرصه شوند، مطالعه کنند و آموزش ببینند. خبرنگار ورزشی باید قوانین رشتهها، ساختار ورزش، مسائل مدیریتی و نیازهای ورزشکاران را بشناسد. مهمتر از همه، باید میان علاقه و هواداری با دقت خبری و اخلاق حرفهای مرز روشنی بگذارد. خبرنگار نباید تریبون یک باشگاه، هیئت یا مدیر باشد؛ او باید در کنار حقیقت و منافع ورزش قرار بگیرد.
داماهی: پیام شما به مناسبت روز خبرنگار چیست؟
نارنجینسب: از مسئولان میخواهم توسعه زیرساختهای ورزشی شهرستانها را جدی بگیرند و عملکرد هیئتها و باشگاهها را شفافتر کنند. از صنایع نیز انتظار دارم حمایت پایدارتری از ورزش استان داشته باشند. به همکاران رسانهای هم میگویم اعتبار خبرنگاری را با تحقیق، صداقت، راستیآزمایی و حضور میدانی حفظ کنند؛ زیرا ورزش هرمزگان برای دیدهشدن، بیش از هر زمان دیگری به رسانههای مستقل، آگاه و مطالبهگر نیاز دارد.
تجربه نارنجینسب از انتشار گزارش درباره کمبودهای ورزشگاه تختی و زمین هفتتیر که حتی به ممنوعالورودیاش به ورزشگاه انجامید، تا پیگیری بازسازی ورزشگاه خلیجفارس، تعطیلی خانه بسکتبال و مشکلات سالن فجر، نشان میدهد، قلم مسئولانه میتواند هم هزینه داشته باشد و هم زمینهساز تغییر شود؛ بهویژه در استانی که ساخت ورزشگاه مجهز ۱۰ هزار نفری و سالنهای سرپوشیده استاندارد، دیگر یک مطالبه فرعی نیست، بلکه ضرورتی فوری برای آینده ورزش هرمزگان است.
لینک کوتاه: https://khabarnegaranvaresane.ir/?p=26030
About Author
