امین کردبچه چنگی: تخصص با پشتکار در نهایت جایگاه واقعی خود را پیدا خواهد کرد
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خبرنگاران و رسانه؛ این مصاحبهها فرصتی است تا ضمن مرور فراز و فرودهای فعالیت رسانهای، به بررسی چالشها، فرصتها و چشمانداز آینده روزنامهنگاری و رسانه در کشور پرداخته شود و از تجربههای گرانسنگ اهالی این حوزه برای نسل جدید خبرنگاران بهره گرفته شود.
لطفاً به عنوان اولین سؤال، از بیوگرافی خودتان برای مخاطبان این پایگاه خبری بگویید:
من امین کردبچه چنگی، متولد ۲۱ مرداد ۱۳۶۸، دانشآموخته کارشناسی ارشد حقوق عمومی و خبرنگار آزاد حوزه فرهنگ و هنر هستم. فعالیت رسانهای خود را از اواسط مردادماه سال ۱۳۸۵ آغاز کردم. در آن زمان، پدرم که مسئول سازمان دانشآموزی شهرستان پاکدشت، از توابع اداره کل آموزش و پرورش شهرستانهای استان تهران بود، مرا برای حضور در دوره آموزشی رابطان خبرگزاری پانا در شهرستانهای استان تهران معرفی کرد. از همان دوره، با ارسال اخبار شهرستان، فعالیت حرفهای خود را در عرصه خبرنگاری آغاز کردم.
از چه زمانی به این حرفه علاقهمند شدید؟
نکته جالب اینجاست که پدرم پیش از اعزام، هیچ توضیحی درباره ماهیت این دوره به من نداده بود و من تصور میکردم قرار است در یک اردوی دانشآموزی شرکت کنم. اما از همان نخستین روزهای حضور در دوره، خبرنگاری برایم به حرفهای سرشار از هیجان و انگیزه تبدیل شد. افزون بر آنکه در این مسیر دوستان ارزشمند و ماندگاری پیدا کردم، این حرفه در پانزده سالگی هویت تازهای به زندگی من بخشید. یکی از جذابترین بخشهای فعالیتم در آن سالها، تدریس در کارگاههای «اصول و مبانی خبر» برای دانشآموزانی بود که به تازگی وارد خبرگزاری پانا میشدند و آموزشهای مقدماتی خبرنگاری را فرا میگرفتند. همین تجربه باعث شد علاقهام به روزنامهنگاری روزبهروز عمیقتر شود. دانشآموزان مدارس مختلف را برای حضور در رویدادهای مهم خبری شهرستان پاکدشت همراهی میکردم و با همکاری همین خبرنگاران نوجوان توانستیم به صورت مستمر رتبههای اول تا پنجم جدول ماهانه تعداد اخبار ارسالی شهرستانهای استان تهران در خبرگزاری پانا را به دست آوریم. در سال ۱۳۸۸ به عنوان کارآموز وارد باشگاه خبرنگاران جوان شدم و فعالیت خود را در حوزه فرهنگ و هنر ادامه دادم و سپس از سال ۱۳۹۰ به صورت متمرکز در سرویس فرهنگی و هنری خبرگزاری پانا مشغول به کار شدم.
مشوق اصلی شما در این راه چه کسی بوده است؟
بیتردید خانواده مهمترین نقش را در ورود و استمرار فعالیت من در این عرصه ایفا کردند. از سوی دیگر، حضور در فضای اداره آموزش و پرورش شهرستان پاکدشت، که محل رفتوآمد خبرنگاران و فعالان فرهنگی بود، برای یک نوجوان علاقهمند، محیطی سرشار از انگیزه و هیجان محسوب میشد. در همان سالها، علاوه بر خبرنگاری، اجرای برنامههای صحنهای را نیز بر عهده داشتم و همواره تلاش میکردم در کنار اجرای برنامه، محتوای خبری آن را در کوتاهترین زمان ممکن برای انتشار در سایت ارسال کنم تا از جریان اطلاعرسانی عقب نمانم. آن روزها نه از امکانات امروزی مانند ضبط آسان صدا، پیادهسازی خودکار فایلهای صوتی یا ابزارهای هوش مصنوعی خبری بود و نه تجهیزات پیشرفتهای که امروز در اختیار خبرنگاران قرار دارد. به همین دلیل همواره تلاش کردم دانش و مهارت خود را متناسب با استانداردهای روز ارتقاء دهم و از تحولات این حرفه عقب نمانم.
آیا خانواده شما با فعالیتتان در مطبوعات و رسانه موافق بودند؟ اکنون چطور؟
خانواده همواره از حضور من در عرصههای اجتماعی حمایت کردهاند. پدر و مادرم که هر دو از جامعه فرهنگیان و معلمان بودند، از همان دوران کودکی تلاش میکردند مرا فردی اجتماعی، مسئولیتپذیر و دارای ارتباط مؤثر با مردم تربیت کنند. همین نگاه، زمینه ورود و استمرار فعالیت من در حوزه رسانه را فراهم کرد. امروز نیز، با وجود آنکه به عنوان خبرنگار آزاد فعالیت میکنم، همچنان از حمایتهای مادی و معنوی خانواده برخوردار هستم و این پشتوانه را یکی از مهمترین عوامل ادامه مسیر حرفهای خود میدانم.
از آثار مکتوب و چاپشدهتان برایمان بگویید.
متأسفانه تا کنون کتاب مستقلی منتشر نکردهام، اما بخش عمده فعالیتهای مکتوب من در قالب خبر، گزارش، گفتوگو و یادداشت در رسانههای مختلف منتشر شده است. عمده آثارم در حوزه فرهنگ و هنر به چاپ رسیده و حاصل سالها فعالیت مستمر در خبرگزاریها و مطبوعات کشور است.
هماکنون به چه کاری مشغولید؟
در حال حاضر به عنوان خبرنگار آزاد در کنار مجموعهها و گروههای فرهنگی و هنری فعالیت میکنم و مسئولیت پوشش رسانهای رویدادهای مختلف را بر عهده دارم. خوشبختانه طی سالهای گذشته توانستهام ارتباطات حرفهای مناسبی با رسانهها و فعالان عرصه فرهنگ و هنر برقرار کنم و همچنان در این حوزه به فعالیت خود ادامه میدهم.
با چه مشکلات و موانعی روبهرو هستید؟
همواره علاقهمند بودم به عنوان خبرنگار ثابت در یک رسانه معتبر فعالیت کنم، اما این فرصت هیچگاه برایم فراهم نشد. بارها برای همکاری با رسانههای مختلف مراجعه کردم و حتی مراحل اولیه مصاحبه و بررسی سوابق را نیز پشت سر گذاشتم، اما در نهایت هیچگاه تماسی برای آغاز همکاری با من گرفته نشد. به اعتقاد من، امروز داشتن ارتباطات مؤثر، پشتوانههای غیرحرفهای و رانت، در برخی موارد بیش از تخصص و توانایی در دستیابی به جایگاههای ثابت رسانهای تأثیرگذار شده است؛ مسئلهای که میتواند فرصت را از نیروهای متخصص، علاقهمند و توانمند سلب کند. البته همچنان باور دارم که دانش، پشتکار و استمرار، سرمایههای اصلی یک خبرنگار حرفهای هستند و در بلندمدت ارزش واقعی خود را نشان خواهند داد.
علاقهمندان به مطبوعات و رسانه چگونه میتوانند در این عرصه موفق شوند؟
به اعتقاد من، نخستین گام برای موفقیت در عرصه رسانه، انتخاب مسیر درست است. اگر کسی تصمیم دارد به صورت حرفهای وارد این حوزه شود، بهتر است از دوران دانشگاه فعالیت خود را آغاز کند، حوزه تخصصی و مورد علاقهاش را بشناسد و برای آن برنامهریزی داشته باشد. همچنین توصیه میکنم علاقهمندان، مراقب فضای حرفهای رسانه باشند. متأسفانه امروز افراد کمتجربه و حتی فاقد دانش تخصصی، گاه با اتکا به روابط و رانت، وارد جایگاههایی شدهاند که نیازمند تخصص و تجربه است. همین مسئله تشخیص مسیر درست را برای نسل جوان دشوار کرده است. رسانه، پیش از هر چیز، به دانش، مطالعه و آگاهی نیاز دارد. یک خبرنگار باید همواره دانش خود را بهروز نگه دارد، آیین نگارش خبر را به خوبی بشناسد، نسبت به رخدادهای پیرامون خود اشراف داشته باشد و هیچگاه از یادگیری غافل نشود. به باور من، تخصص با پشتکار در نهایت جایگاه واقعی خود را پیدا خواهد کرد.
کدامیک از آثارتان بیش از همه به دلتان نشسته است؟
گفتوگوهایی که در سالهای آغازین دهه ۱۳۹۰ در جریان برگزاری جشنواره فیلم فجر برای خبرگزاری پانا انجام دادم، از جمله آثار ماندگار و خاطرهانگیز من هستند. همچنین مجموعه گفتوگوهای مستمر و سریالی با پیشکسوتان عرصه دوبلاژ که در روزنامههای هنرمند و سایه منتشر شد، از جمله کارهایی است که همچنان با علاقه از آنها یاد میکنم و جایگاه ویژهای در کارنامه حرفهای من دارند.
از خاطرات تلخ و شیرین خود در این عرصه برایمان بگویید.
برگزاری کلاسهای آموزشی خبرنگاری در سالهای نخست فعالیت حرفهای و دیدار دوباره هنرجویانم پس از گذشت سالها، در کوچه و خیابان یا در محیطهای کاری، یکی از شیرینترین خاطرات زندگی من است. اینکه میبینم برخی از آنها امروز خود در عرصه رسانه فعالیت میکنند، احساس رضایت و خوشحالی عمیقی برایم به همراه دارد. حضور در پشت صحنه نمایشهای تئاتر، اتاقهای دوبله، لوکیشنهای فیلمبرداری فیلمها و مجموعههای تلویزیونی و آشنایی نزدیک با هنرمندان و فعالان فرهنگی نیز از تجربههایی است که همواره برای من ارزشمند و خاطرهانگیز بوده است.
از سوی دیگر، خاطرهای که هنوز هم با لبخند به یاد میآورم، مربوط به سالهای ابتدایی تدریسم در کارگاههای آموزشی است. به دلیل آنکه اختلاف سنی چندانی با هنرجویان نداشتم، پیش از آغاز کلاس، بی آنکه خودم را معرفی کنم، در کنار آنها مینشستم و به گفتوگوهایشان گوش میدادم. آنها تصور میکردند من نیز یکی از شرکتکنندگان کلاس هستم و همین موضوع لحظات شیرین و متفاوتی را برایم رقم میزد. سپس، زمانی که به عنوان مدرس معرفی میشدم، تعجب و واکنش آنها برایم بسیار جالب و بهیادماندنی بود.
اگر مطلب خاصی از قلم افتاده است، بیان بفرمایید.
شاید مهمترین نکتهای که دوست دارم به آن اشاره کنم، این باشد که خبرنگاری برای من هرگز صرفاً یک شغل نبوده است؛ بلکه بخشی از هویت و سبک زندگیام را شکل داده است. هر چند امروز به عنوان خبرنگار آزاد فعالیت میکنم، اما همچنان خود را متعهد به اصول حرفهای، صداقت در اطلاعرسانی و رعایت اخلاق رسانهای میدانم و امیدوارم بتوانم این مسیر را با همان علاقه و انگیزه سالهای نخست ادامه دهم.
سخن پایانی:
متأسفانه در سالهای اخیر، با ورود افراد غیرمتخصص به بسیاری از جایگاههای تخصصی، عرصه رسانه نیز از این آسیب بینصیب نمانده است. حضور افرادی که بدون برخورداری از دانش، آموزش و تجربه کافی وارد این حوزه شدهاند، در برخی موارد موجب تغییر یا تضعیف استانداردهای حرفهای روزنامهنگاری شده است.
به باور من، بخشی از آنچه امروز در حوزه آیین نگارش خبر و ادبیات رسانهای شاهد هستیم، بیش از آنکه بر اصول حرفهای استوار باشد، حاصل سلیقهسازیهایی است که به تدریج زبان و بیان رسانه را از نثر فاخر، دقیق و استانداردی که در دهه ۱۳۸۰ شاهد آن بودیم، دور کرده است. همین مسئله، انگیزه بسیاری از خبرنگاران نسل من را برای حضور مستمر در این عرصه کاهش داده است. با این حال، همچنان معتقدم رسانه یکی از تأثیرگذارترین ارکان جامعه است و آینده آن در گرو حضور نیروهای متخصص، باسواد و متعهد خواهد بود. امیدوارم پیشکسوتان، استادان و فعالان باتجربه این حوزه بیش از گذشته در تربیت نسل جدید خبرنگاران نقشآفرینی کنند و با انتقال دانش و تجربه خود، زمینه ارتقای سطح حرفهای رسانههای کشور را فراهم آورند. بیتردید توجه جدی به آموزش، اخلاق حرفهای و بازگشت به اصول اصیل روزنامهنگاری میتواند بسیاری از آسیبهای امروز این حوزه را برطرف کند.
در پایان، از شما و مجموعه پایگاه تحلیلی خبری خبرنگاران و رسانه برای فراهم کردن فرصت ثبت و انتشار خاطرات و تجربیات فعالان این عرصه صمیمانه تشکر میکنم و برای همه همکاران رسانهای کشور آرزوی سلامتی، موفقیت و سربلندی دارم.
مصاحبه: فرهاد قنبری
لینک کوتاه: https://khabarnegaranvaresane.ir/?p=25838
About Author
