دورهمی خبرنگاران شیراز در دهه هفتاد و دهه های پیش از آن

جمع روزنگاران و خبرنگاران شیراز در دهه هفتاد و دهههای پیش از آن. نسلی که باید قسم خورد، هرگز در تاریخ روزنامهنگاری فارس تکرار نخواهد شد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خبرنگاران و رسانه و به نقل از خبرنگار خبرگزاری ایرنا؛ دو سالی از جرقه ای که به ذهنم آمده بود، می گذرد. با مهدی نعمتی که بعد از سید کاظم ادریسی سرپرستی روزنامه اطلاعات را بر عهده گرفت،درمیان گذاشته بودم. ته دل آقامهدی که شاد شد، تصمیم گرفتیم که با کمک هم هر چند ماه یکبار دورهمی بچه های خبرنگار دهه های هفتاد و پیش از آن را برگزار کنیم.
دورهمی قبلی در محله میدانشاه شیراز، زیر طاق مشیرالملک، در خانه هنر ستایش با همکاری استاد خاتم محمد هادی ستایش بودیم. پس از آن به خانه معدل السلطنه رئیس انجمن خبرنگاران شیراز در بین سالهای ۱۳۰۰ تا ۱۳۱۰ رفتیم و خانم زهرا معدلی، خواهر مهربانی که بازمانده خاندان معدل السلطنه است، جای جای خانه آن خبرنگار قدیمی را نشانمان داد. حتی نسخه مجله اطلاعات در سال ۱۳۰۲، که نه سید کاظم ادریسی ، نه مهدی نعمتی و نه فرهاد فروهی، سرپرستان اسبق و سابق نشریات اطلاعات در فارس در آرشیو خود نداشتند.
در آن دورهمی ، آذرماه پارسال، منصورخان آرامش فرد خبرنگار بسیار قدیمی روزنامه خبرجنوب در جمع مان می خندید.
در این دورهمی، دی ماه امسال،منصورخان را نداریم.همه نگرانیم که منصورخان در بستر بیماری است.
منصورخان دیگرمان هم نبود. منصور سپهری، معلم و بزرگ ورزشی نویسان فارس که به خاطر فوت برادر عزادار است و لباس سیاه برتن دارد.
بزرگی دیگر از ورزشی نویسان شهرمان،مجید عجم پور معلم ورزش، خبرنگار ۶۰ سال سابقه کیهان ورزشی ، چهره متبسم و محجوب دورهمی بود. بزرگتر و خوشنام تر ورزشی نویسان فارس، حاج عباس صباغ زاده، پیش از ما به نوه اش وعده دیدار داده بود.
دهم دی ماه است. درست ۲۵ سال است که از اولین دیدارم با بهمن پگاه راد می گذرد. نخستین بار که از پله های روزنامه خبرجنوب بالا می رفتم ، او نخستین خبرم را می خواند و به صفحه آرا می داد. فارغ التحصیل روزنامه نگاری از آمریکا و خبرنگاری که همه حرفهایش در چشمهایش است. شخصیتی دوست داشتنی در قلمش، در نوشته ها و در داستان هایش که سراسر صفا هست و سادگی.
دهم دی ماه است و در آستانه روز پدر. پدر مطبوعات فارس،سیروس رومی، حضورش دورهمی را ارزشمند کرده است و چه کسی بهتر از او که نخست صحبت کند و چه معلمی بهتر از او که به ما درس بیاموزد.
او می گوید: شما وارثان یک تاریخ بزرگ شگرف در روزنامه نگاری فارس هستید. این دورهمی ها پایدار بماند و انسجام بگیرد. نه سه ماه یکبار که هرماه یکبار برگزار شود…
معلم دیگرمان، محمد عسلی رشته کلام را به دست می گیرد.در جمعی که نزدیک به یک سوم آن ،شاگردانش در روزنامه عصرمردم هست. درس بعدی را او می دهد .از واقعیت های تازه ای از مصائب روزنامه درآوردن در اقتصاد فعلی،قیمت کاغذ،هزینه های بالای چاپ و… که همه مان را شگفت زده و ماتم زده می کند. مصائبی که خسروخان حقگو آنرا به گونه ای دیگر بیان دارد.
فرهاد فروهی و سید سیروس حیدری ، اولی خبرنگار و دومی عکاس قدیمی، در راه هستند اما انگار به جمع نمی رسند. در عوض سید کمال پاک فطرت آن خبرنگار قدیمی ابرار ورزشی از راه می رسد.
عکاس پرسابقه حسین آقای کشتکار، رنج حرکت را در اوج پیری به جان می خرد و به همراه صادق فرزندش در گوشه ای به زیبایی دورهمی می افزایند.
علیمحمد پشوتن با چهره متبسم و به قول همه مان با آن چشمان رنگی اش ، شادمانی همیشگی اش را تقدیم رفقا می کند.
عزیز عاملی یکی از صندوقچه های خاطراتش را باز می کند و همه اوضاع و احوال روزنامه نگاری در چهل پنجاه سال پیش را بازگو می کند. فرزاد وثوقی که از دیرباز سمت سردبیری روزنامه را دارد، گلایه مند می شود از فعالیت برخی نهادهای غیرحرفه ای در عرصه اطلاع رسانی.
نوبت به گلایه ی سید محی الدین حسینی ارسنجانی می رسد که او از نبود تفکر فرهنگی در بین برخی رسانه ها و خودسانسوری آنها حکایت می کند.
سعادت دیدار منوچهر اسدی پویا، عزیزالله قهرمانی، جمال سبحانی، سهراب باستانی،حسین مالکی،امیر همایون یزدانپور،محمد رضا خالصی، غلامرضا مالک زاده، علی خلیجی، محمد گل مینا،سید محمد رضا ابطحی، شجاع انوری،عبدالصمد امیری، محمد مصطفایی،مهدی شیراوژن،احمدرضا سهرابی،شهرام درویش ، کمال لرنژاد که چندی شده کمال گهرنژاد، سید غیاث رئیس خانه مطبوعات،محمود شبان،ابراهیم اژدری، حسن دهقان و خیلی های دیگر هم نیستند. با این حال به دیدار صفدر دوام، علیرضا فرضی، سید علی اصغر تقویان، محمد تابنده،قاسم توانایی، غفور مصطفایی،محمد حسین نیکوپور،محمد کریم خرمایی، واحمدرضا بابلی ، سعادتمند هستیم.
مازیار فرهی هم که به تازگی کارآفرین صنعت غذا شده، در کافه رستوران مازلا در ستارخان شیراز پذیرای ماست و هرکار می کند تا گرمای محفل حفظ شود و شادمانی در جمع همکاران قدیمی مانا بماند.
همکاران بانو هم یا گرفتار امورات کاشانه هستند و یا امورات محل کارشان.
لینک کوتاه: https://khabarnegaranvaresane.ir/?p=22718