خبرنگاران صنف فراموش شده دولت/ پاداش خبرنگاران چه شد؟

عبدالرسول جوادی بالاجاده: هفته خبرنگار امسال هم با شعور و شعف خبرنگاران و اصحاب رسانه که همراه با آیین‌هایی تجلیل و تکریم از سوی دستگاه‌های اجرایی در سطوح ملی، استانی و ملی بود، گذشت.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خبرنگاران و رسانه و به نقل از تورکمن نیوز؛ لیکن آنچه چون همیشه مغفول مانده است توجه و رسیدگی دولت به این صنف بوده است.

تا جایی که حداقل نگاه دولت محترم در راس آن وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از پرداخت پاداش و هدیه روز خبرنگار هم غفلت شد.

این کم توجهی به صنفی که در شعارهای رنگارنگ مدیران، خبرنگاران را مهمترین حلقه ارتباط مردم با حاکمیت و زبان گویای و چشمان بینای جامعه و دهها واژه و ادبیات کلامی به عنوان سنگربانان فرهنگی یاد می‌کنند بی‌نگاه و توجه به اینکه این سنگربانی نیاز به ادوات و پشتیبانی و حمایتهایی صنفی دارند.

ده‌ها سال از این مناسبت تقویمی می‌گذرد و حاشا که در طول این سالها تاملی به مطالبات رسانه‌ها و عوامل اصلی آن خبرنگاران و نویسندگان تحلیل‌ها و یادداشت‌ها کرده باشند.

سوال اینجاست!
این همه انجمن و تشکل‌های صنفی خبرنگاران و رسانه چه اقداماتی برای پیگیری مطالبات صنفی این قشر کرده‌اند؟

چرا هنوز خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای بدون ردیف‌های اعتباری و بودجه‌ای در حمایت‌هایی چون حقوق و بیمه و مزایای شغلی برخوردار نیستند؟

چرا خبرنگاران با همه اعتبار و اعتماد اجتماعی از حداقل حقوق اجتماعی محروم می‌باشند؟

چرا عدالت اجتماعی در برخورداری از مزایای حمایتی دولت به رسانه‌ها اجرا نمی‌شود؟
نکته آن است که هر دولتی منابع حمایتی را صرفا برای رسانه های حامی دولت صرف می‌کند.

لیکن در زمان نیاز همه رسانه‌ها را به حمایت می‌طلبد مصداق کنایه” موقع کار حسن برادر است و موقع مزد حسن دزد است”.

چرا نگاه به رسانه‌ها و خبرنگاران در هر دولتی ‌صرفا جریانی و حزبی است و منابع و حمایت‌ها هم با نگاه جریانی و حزبی توزیع می‌شود؟

چرا خبرنگاران از امنیت شغلی برخوردار نیستند و با توجه به سنخیت و رسالت شغلی به نادیده ها و ناشنیده های جامعه به عنوان گزارشهای میدانی، رپرتاژ و تولید محتوا میکنند که گاها به مزاج مدیران اجرایی ناخوشایند میرسد و بی اعتنا به رسالت شغلی خبرنگاری، راهروهای دادگاهها و اهرم فشار دستگاههای نظارتی و امنیتی و.‌..در خاموش کردن چراغهای مطالبه گری خبرنگاران بر می‌آیند؟

با عنایت به اینکه شعارهای رنگارنگ دولت‌ها، هنوز ساختار و ساماندهی مناسبی برای این صنف برنامه‌ریزی نشده است.

_توزیع ناعادلانه منابع حمایتی مالی به رسانه‌ها
_ عدم برنامه‌ریزی تعیین سرانه منابع به رسانه‌ها بر حسب ماموریت‌های ملی و استانی و شهرستانی و نوع رسانه‌های مکتوب و پایگاه‌های خبری برخط و…

_عدم توزیع عادلانه آگهی‌های دولتی و رپرتاژ بین رسانه‌ها در سطوح ملی و استانی و شهرستانی

-نظام‌دهی به رسانه های دارای مجوز در سطوح مختلف و معرفی ظرفیتهای رسانه ای از سوی ادارات کل فرهنگ و ارشاد استانها و شهرستانها

_عدم برنامه ریزی و سیاستگزاری رسانه ای از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد و ادارات کل تابع استانی به صورت هفتگی در راستای سیاستهای کلان نظام

_اتخاذ تدابیری حقوقی در جهت حفظ حقوق صنفی و دفاع از خبرنگاران که متاسفانه به لحاظ نگاههای جریانی مدیران استانی و شهرستانی و ناخوشایندی از نقد و مطالبه گری، خبرنگاران را درگیر مسائل حقوقی و قضایی می‌کنند.

_برنامه‌ریزی لازم برای تشکیل گروه حمایتی وکلای حقوقی در استانها برای دفاع از حقوق خبرنگاران

_شناسایی و معرفی رسانه‌های دارای مجوز در سطوح استانی و شهرستانی به دستگاه‌های اجرایی و جامعه هدف برای صدور مجوز فعالیت رسانه‌ای و گزارش‌های میدانی و تفکیک از رسانه‌های فاقد مجوز فعالیت

انتظار است دولتمندان کشور بجای شعارهای رنگی در ساماندهی و حمایت از این قشر و صنف فراموش شده برنامه‌ریزی عملی داشته باشند و دغدغه ها و مطالبات بحق خبرنگاران را محقق سازند.

لینک کوتاه: https://khabarnegaranvaresane.ir/?p=26564