تحلیلگر رسانه: هدف جنگ شناختی تبدیل افکار عمومی به اسلحه است
1 دقیقه خوانده شده![تحلیلگر رسانه: هدف جنگ شناختی تبدیل افکار عمومی به اسلحه است](http://khabarnegaranvaresane.ir/wp-content/uploads/2024/07/171298699-1024x576.jpg)
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خبرنگاران و رسانه و به نقل از ایرنا؛ سینا قربانی در گفتوگو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: بیثباتسازی و تاثیرگذاری بر ذهن و رفتار ملتها دو هدفی است که “ناتو” از طریق جنگ شناختی طراحی کرده است.
وی اضافه کرد: جمهوری اسلامی ایران درگیر یک نبرد همهجانبه ترکیبی است که در داخل کشور سویه شناختی آن بر همه جنبههای دیگر این نبرد غلبه دارد.
این تحلیلگر و کارشناس مسائل رسانه بیان داشت: اصطلاح جنگ شناختی در ایران فراوان مصرف میشود و بیم آن میرود که این افراط باعث شود که اهمیت آن مورد کمتوجهی قرار گیرد و از معنای دقیقی که در نبرد بزرگ ترکیبی میان ایران و دشمنانش از آن برخوردار است، دور شود.
قربانی با اشاره بر اینکه خطر ناشی از تحریف جنگ شناختی منجر به خطاهای محاسباتی در تشخیص عرصه جنگ میشود، یادآورشد: خطای محاسباتی زمینه اشتباهات جدی را در تشخیص بازیگران، راهبردها و تاکتیکهایی که توسط حریف استفاده می شود، فراهم خواهد کرد.
وی تاکید کرد: اگر جنگ شناختی را به دقت بشناسیم و آن را همانطور که دشمن برای خود طراحی کرده است، تعریف کنیم، آنگاه پی خواهیم برد که آشوبهای پیشین، جنگ شناختی تمام عیار بود که دیگر ابزارها و گزینههای استفاده شده همه در خدمت یک هدف شناختی بزرگ قرار داشتند.
این تحلیلگر رسانه با اشاره به اینکه برای جامعه اطلاعاتی و دفاعی غرب ” سند جنگ شناختی ناتو ” یکی از معتبرترین اسناد است، اظهار داشت: مطالعه این سند درکی دقیق در اختیار ما میگذارد که وقتی غربیها از جنگ شناختی صحبت میکنند، دقیقا به چه اقداماتی اشاره دارند.
قربانی ادامه داد: جنگ شناختی درواقع نسخه پیشرفته و تکاملیافته جنگ اطلاعات است که به جای اینکه صرفا تغییر ذهن را هدف بگیرد یک گام فراتر گذاشته و تغییر رفتار را هدف قرار می دهد و بر این اساس سند جنگ شناختی ناتو نهایتا جنگ شناختی را اینگونه تعریف میکند که « تبدیل کردن افکارعمومی یک کشور به اسلحه توسط بازیگر خارجی برای دو هدف تاثیرگذاری و تغییر دادن » هدف این جنگ است.
وی اضافه کرد: جنگ شناختی بر اساس طراحی بازیگران خارجی در اصل بر این اساس شکل میگیرد که جامعه دائما طی یک پروژه خارجی ناراضی شود و سپس در اثر این نارضایتی ابتدا باورهای خاصی پیدا کند و در گام بعدی بر اساس آن باورها، رفتارهای خاصی انجام بدهد که نتیجه این اقدامات، تولید بیثباتی از یکسو و از سوی دیگر مجبور شدن جامعه و دولتها به تغییر سیاستهایخود به سمت اهداف خارجی است.
لینک کوتاه: http://khabarnegaranvaresane.ir/?p=17593